tag:blogger.com,1999:blog-81971553437291723622011-07-08T09:21:07.048-07:00Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.comBlogger241100tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-62093954594884283122011-05-27T00:18:00.000-07:002011-05-27T00:18:01.011-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Jl0IGEQtl2U/Td9OZrh67GI/AAAAAAAAAJs/Lw_sBgAvFpA/s1600/zenstones.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="http://1.bp.blogspot.com/-Jl0IGEQtl2U/Td9OZrh67GI/AAAAAAAAAJs/Lw_sBgAvFpA/s640/zenstones.jpg" width="640" /></a></div>არ მიყვარს პოლიტიკაზე ფიქრი. მიყვარს პარადოქსები, აღქმის ჩარჩოების შეცვლა, ალბათ იმიტომ, რომ ეს რეალობის ახალი ასპექტების დანახვაში და ცნობიერების გაფართოებაში მეხმარება. თუმცა ხანდახან რეფრეიმინგი ისევე მიტაცებს, როგორც ალბათ დემიურგი გაიტაცა თავის დროზე სამყაროს შექმნით თამაშმა.<br />მიყვარს არასტანდარტული პრობლემების გადაჭრა. მაგალითად როგორ ამოვიცნოთ ძალაუფლებისადმი ფარული ლტოლვა ან როგორ განვავითაროთ პიროვნების ავტონომიურობა. დასვით მარტივი კითხვა ნებისმიერი პრობლემის წამოჭრის შემდეგ: რა აზრი წარმოიშვა პირველად გონებაში: ”ვის მივმართო აღნიშნული პრობლემის გადასაჭრელად” თუ ”როგორ გადავწყვიტო ეს პრობლემა დამოუკიდებლად”.<br />თუ თქვენ ხშირად ეძებთ ”პროფესიონალებს” ამა თუ იმ პრობლემის გადასაწყვეტად, იქნება ეს ონკანის შეკეთება თუ ჭურვის ტრაექტორიის გამოთვლა, მაშინ თქვენ აშკარად მძიმედ სოციალურად განპირობებული და ძალაუფლების ფარული მოტრფიალე ხართ.<br />პირადად მე პირველ რიგში ამოცანის ავტონომიურად გადაწყვეტას ვცდილობ, შემდეგ ვიწყებ ფიქრს სად მოვიპოვო ინფორმაცია აღნიშნული პრობლემის გადასაწყვეტად, და მხოლოდ პრიორიტეტების გადანაწილების შემდეგ შეიძლება მივმართო სხვას დახმარებისთვის, თუ ჩავთვლი, რომ ეს უფრო ეკონომიურია შორეულ პერსპექტივაშიც კი.<br />ალბათ ამ ქვეპროგრამას ჩემს ბიოკომპიუტერში მამაჩემს უნდა ვუმადლოდე. ის ყოველთვის ცდილობდა ჩემში განევითარებინა უნარი სხვების გარეშე განმეხორციელებინა ესა თუ ის გადაწყვეტილება, ამომეხსნა ესა თუ ის ამოცანა და მიუხედავად იმისა, რომ თვითონ ძალაუფლების ფარული მოტრფიალე იყო, მის ოპერაციულ სისტემაში წარმოშობილმა ამ შეცდომამ შეიძლება ვთქვა, რომ წარმატებას მიაღწია.<br />ხო კიდევ არ მიყვარს საზოგადოებაზე ფიქრი. ალბათ იმიტომ, რომ ადამიანებს პატივს ვცემ და არ მინდა ისინი საათის მექანიზმის დეტალებად განვიხილო. ამიტომაც ვცდილობ ალბათ ავტონომიურობის ვირუსის გავრცელებას, რომელიც შემდეგ განსხეულებაში მე შემეყრება და შესაძლებლობას მომცემს კიდევ ერთი ნაბიჯი გადავდგა დამოუკიდებლობის მოპოვების გზაზე.<br />ალბათ ცოდნის გავრცელების ძირითადი აზრიც სწორედ მის შენარჩუნებაშია. ადამიანები ხომ იმის მიუხედავად დამოუკიდებლები ვართ თუ არა უზარმაზარი ბიოკომპიუტერული ქსელის წვეროებს შევადგენთ და ინფორმაციის ყველაზე საიმედოდ შენახვა ამ ქსელში მისი განაწილებით შეიძლება.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-6209395459488428312?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-2410166435340804672011-04-18T20:30:00.000-07:002011-04-18T20:31:58.442-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tlkAxctIB0c/Ta0BThmfz4I/AAAAAAAAAJI/gjY9CMwAwSQ/s1600/post-apocalyptic-city.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="175" src="http://1.bp.blogspot.com/-tlkAxctIB0c/Ta0BThmfz4I/AAAAAAAAAJI/gjY9CMwAwSQ/s400/post-apocalyptic-city.jpg" width="400" /></a></div>ამ ჩანაწერის გაკეთების სურვილი ლიბერალის ერთ-ერთი ბლოგერის ჩანაწერის წაკითხვისას გამიჩნდა. წლების განმავლობაში ჩემი და არა მარტო ჩემი ძალისხმევით ტრადიციონალიზმის მიმართ მწვავე იმუნური რეაქცია განმივითარდა და მსგავსი იდეები ჩემში ყოველთვის ააქტიურებს განსჯის პროცესს.<br />როდესაც ქალაქს ვაკვირდები არასდროს მხიბლავს ჭიანჭველების ბუდეების მსგავსი უგვანო საბჭოთა კორპუსები პოსტსაბჭოთა მუტაციებით და ძირითადად უგვანო თანამედროვე განაშენიანება. მაგრამ როდესაც ვკითხულობ ტრადიციონალიზმის ვირუსით დაავადებული ესთეტი ავტორების ჩანაწერებს, ყოველთვის ვუსვავ თავს კითხვას თუ რატომ უნდა მაწუხებდეს იმ ქალაქის სახე, სადაც დავიბადე უფრო მეტად, ვიდრე ამ ქალაქის სულიერი ლამდშაფტი? ჩემთვის, როგორც სულიერი არსებისთვის ხომ უფრო მნიშვნელოვანი, უფრო საინტერესო ქალაქის ფსიქოქოგეოგრაფიაა. მისი გარეგნული იერის ესთეტური გადაფასება ხომ ყოველთვის შეიძლება. ყოველთვის შეიძლება დაინახო სილამაზე იქ სადაც წარსულ ჩაბღაუჭებული არსებები მხოლოდ სიმახინჯეს ხედავენ. თანამედროვე ხელოვნება ხომ ამის ბრწყინვალე მაგალითია. იქნება ეს "გერნიკა” თუ ბოიდ რაისის შემოქმედება. და კვლავ მიჩნდება კითხვა, თუ რატომ უნდა მაღელვებდეს თუ როგორ გამოიყურება ქალაქი სადაც მე დავიბადე? იქნებ იმიტომ, რომ ვერასოდეს მივატოვო ის, რაც საკუთარმა კარმამ თუ სამყაროს სპონტანურობამ რატომღაც მომაკრა იარლიყივით. იმიტომ, რომ სამყაროში ჩემი ხეტიალისას ყოველთვის არსებობდეს კუნძული, სადაც ჩემი ნავთსაყუდელი იქნება. სამყაროს ჭიპი თუ ღერძი, რომლის გარშემოც აიგება ყოველივე, რასაც შევიმეცნებ ჩემი მოგზაურობის ხანმოკლე პერიოდის დროს დაბადებიდან სიკვდილამდე და ალბათ შემდეგი დაბადების შემდეგაც, რადგან გონება სამწუხაროდ ნაცნობისა და მშობლიურისადმი მიილტვის.<br />და ხომ არ ჯობია უფრო უგვანი იყოს ის ადგილი სადაც ვიბადებით, რომ უფრო მეტი სტიმული გვქონდეს გავეცალოთ ნაცნობს და ჩვეულს თუ ამ ცხოვრებაში არა, შემდეგ განსხეულებაში მაინც?<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://1.gvt0.com/vi/H17tf7Pe7J0/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/H17tf7Pe7J0&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/H17tf7Pe7J0&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-241016643534080467?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-53192486494489548322010-03-25T23:35:00.000-07:002010-03-26T02:07:53.734-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/S6xWQBKgFXI/AAAAAAAAAF4/Fqr_7Y_Z5lk/s1600/ussa.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 210px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/S6xWQBKgFXI/AAAAAAAAAF4/Fqr_7Y_Z5lk/s400/ussa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5452828082029204850" border="0" /></a>ყოველთვის ვთვლიდი, რომ მემარცხენე ვიყავი. ალბათ იმიტომ, რომ სოციალური სამართლიანობის წყურვილი მუდმივად თან მომყვებოდა და ვერ ვიტანდი საზღვრებს. თუმცა დროთა განმავლობაში ლიბერტარიანულმა იდეებმა გადაწონეს და პიროვნული თავისუფლებისადმი სწრაფვამ თავისი ღირსეული ადგილი დაიკავა სამყაროს ჩემეულ აღქმაში.<br />დღეს, როდესაც ადამიანური ცივილიზაცია ახალ ზღვარს მიუახლოვდა თავისი განვითარების ისტორიაში, როდესაც ძალიან მცირე ნაბიჯების გადადგმაა საჭირო იმისთვის, რომ ერთხელ და სამუდამოდ მიეცეს დავიწყებას მითი ადამიანის საზოგადოებრივი დანიშნულების შესახებ, მითი რომ ადამიანი მხოლოდ მისი მსგავსი არსებების გარემოცვაში შეიძლება არსებობდეს და ამის გარეშე ის დასაღუპადაა განწირული, ცოტა უცნაურად მიმაჩნია აჟიტირება იმის გამო, რომ ვიღაცეებმა გადაწყვიტეს ჩემს მაგივრად განსაზღვრონ რა არის კარგი და ცუდი და მაიძულონ გავაკეთო ის, რაც მხოლოდ თავისუფალი ნების შემთხვევაშია ფასეული. სოციალური სოლიდარობა უფრო ეთიკური კატეგორიაა ვიდრე პოლიტიკური და მისი დაკანონება ცოტა არ იყოს უკან წარსულ ეპოქას მახსენებს, როდესაც მაგალითად მუქთახორობა ისევე როგორც სიმდიდრე სისხლის სამართლის დანაშაულად ითვლებოდა. მახსენდება სხვადასხვა ”ნებაყოფლობითი” შენაწირები, რომლის არგადახდის შემთხვევაში სულ ცოტა მარგინალი ხდებოდი. ნუთუ კაცობრიობის მეხსიერება ასეთი ხანმოკლეა? ნუთუ ასეთი მშიშარაა დღევანდელი მსოფლიოს მოქალაქე, რომ უზრუნველი მომავალი ურჩევნია თავისუფალ აწმყოს? ნუთუ დღეს კიდევ ეჭვის ქვეშ შეიძლება დავაყენოთ ის, რომ ჩვენი სიცოცხლე ჩვენ თავისუფლებაზე უფრო მეტადაა დამოკიდებული ვიდრე მატერიალური სხეულის სიჯანსაღეზე?<br />თუ მემარცხენეობა გულისხმობს სიმხდალეს და შიშს გაურკვეველი მომავლის წინაშე, თუ ის მოითხოვს წესრიგის საკურთხეველზე მსხვერპლად მივიტანო საკუთარი თავისუფლება, მაშინ ეს ნამდვილად არ არის ჩემი გზა, სამყარო რომელზედაც ვოცნებობდი ბავშვობაში. ეს ნამდვილად არ არის თავისუფალი ადამიანების თანაცხოვრება, სადაც თითოეული მათგანი ვარსკვლავია უკიდეგანო სივრცეში მიმოფანტული და რომლებიც საკუთარი ნებით ერთმანეთს ნათელს და სითბოს უზიარებს.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-5319248649448954832?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-32578100947937615932010-03-14T23:45:00.000-07:002010-03-15T00:36:16.313-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/S53ZhizF7YI/AAAAAAAAAFw/QfdWZW_Pp5A/s1600-h/warworldsgif.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 383px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/S53ZhizF7YI/AAAAAAAAAFw/QfdWZW_Pp5A/s400/warworldsgif.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448750294488182146" border="0" /></a><br />იმ დღეს სრულ ოფლაინში ვიყავი. ინტერნეტი ტექნიკური პრობლემების გამო კვლავ არ მუშაობდა. წასულების მოსახსენებელი წვეულებიდან ადრე დავბრუნდით და ყველაზე მეტად ნინოს გამგზავრება და ”ვარსკვლავური კრეისერის” ახალი სერია იპყრობდა ჩემ ყურადღებას. და კიდევ მცდელობა არ მეფიქრა იმაზე, რომ შეიძლებოდა ახალ ტექნოლოგიებში გაუთვიცნობიერებელ მებაჟეებში ჩემ დიდი ხნის ოცნებას ”დასავლეთ მიწებიდან” პირველყოფილი შიში გაეღვიძებინა და ხელი შეეშალა ”პირველი ევროპელების” მომავლის კულტურასთან ზიარებაში.<br />ასე რომ საკუთარი ნებით და სხვათა დახმარებით თამაშგარე მდგომარეობაში აღმოვჩნდი და ყველაფერი მხოლოდ მაშინ გავიგე, როდესაც სპექტაკლი დამთავრდა. პირველი რეაქცია სრულიად სტანდართული იყო და ობივაწელების მშვიდი ცხოვრების დარღვევამ აღმაშფოთა. შემდეგ იმან, რომ ხალხი ცხვარივით მისჩერებია ტელეეპოქის საკურთხველს და ყველაფრის სჯერა, რაც ვირტუალურ სამყაროში ხდება. ბოლოს კი ორსონ უელსი გამახსენდა და ჩემში ცოტა ხნით მიძინებულმა ეშმაკის ადვოკატმაც გაიღვიძა. პირველი კითხვა რაც ჩემმა ალტერეგომ დასვა ჩემთვისაც უხერხული იყო. რამ უფრო აღმაშფოთა მე და სამხრეთის პროვინციის ”ინტელექტუალები” - მორიგმა იდიოტურმა სპექტაკლმა თუ საკუთარი იდიოტიზმის გაუცნობიერებელმა შეგრძნებამ? იდიოტიზმის, რომელიც საკუთარი წარმოდგენების მიხედვით აწესებს სხვა არსებების გამოხატვის საზღვრებს მხოლოდ იმიტომ, რომ უფრო მშვიდად გაიყვანოს დრო მორიგ განსხეულებამდე? და არ იდარდოს იმაზე, რომ ყველაფერი რაც მე რეალობა მგონია მხოლოდ დაბნელებული გონების მორიგი ზმანებაა? ნუთუ ორსონ უელსს მხოლოდ იმიტომ არ მოსთხოვეს პასუხი ამერიკელი ობივაწელების შეშფოთებისათვის, რომ ეს ობივაწელები მას გენიოსად თვლიდნენ? და თვლიდნენ კი?<br />როგორც ყოველთვის ქართველები ყველაზე მაგრები ვართ, საკუთარი ”დემოკრატიული უფლებების” , ”ღირსების” და იდიოტიზმის დაცვაში. და არ გვადარდებს ის, რომ ვემსგავსებით ძალოსანს, რომელმაც საკუთარი შტანგა შეიძულა მხოლოდ იმიტომ, რომ ის ზედმეტ ენერგიას ართმევს. დაკავებული ვართ ინდულგირებით და არ გვინდა დავაფასოთ ძალა, რომელიც შანსს გვაძლევს აგენტი სმიტის კიდევ ერთი პროგრამული შეცდომა მატრიციდან თავის დასაღწევ სტიმულად გამოვიყენოთ. მე მესმის იმ ადამიანების, რომელთა მთავარი საზრუნავი ორგანიზმის შენარჩუნებაა ეგოისტი გენის რეპლიკაციისთვის. მაგრამ ვერ გამიგია მათი, ვინც ერთხელ მაინც ”დაფიქრებულა” ცხოვრების აზრზე, რეალობაზე და ვერასოდეს აბარებს გამოცდას საკუთარი გადაწყვეტილებების ერთგულებაში. არ მესმის მათი ვისაც ჩემი აზრით საკუთარი ინტელექტუალური შესაძლებლობების გამო არ უნდა აღელვებდეს სისტემის ნაკლოვანებები, რადგან მათი არსებობა მხოლოდ სისტემის დეკონსტრუქციას უწყობს ხელს. ალბათ არ მესმის იმიტომ, რომ მეც ცრურწმენებით ვარ შეპყრობილი და მჯერა მათი ”ინტელექტუალური შესაძლებლობების”...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-3257810094793761593?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-43253216298435294272009-11-04T09:06:00.000-08:002009-11-04T09:42:15.253-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SvG785Dtj-I/AAAAAAAAAFo/h9yfUGNIHag/s1600-h/alien-vs-predator-ff07.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 302px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SvG785Dtj-I/AAAAAAAAAFo/h9yfUGNIHag/s400/alien-vs-predator-ff07.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400304082976870370" border="0" /></a><br />ამ ბოლო დროს საქართველოში მოდური გახდა ფუნდამენტალიზმთან და ”ბნელებთან” ბრძოლა. თუკი ვინმე თავს ინტელექტუალად და პროგრესისტად თვლის ერთ ქვას მაინც ესვრის ”შუა საუკუნეებში ჩარჩენილებს” თუმცა თავს არ იწუხებს გაერკვეს სინამდვილეში კი რატომ არის ასეთი შეუმწყნარებელი.<br />ერთხელ ჩემს ერთ მეგობარს მოვუსმინე რადიოში, როგორ ამტკიცებდა ქსენოფობია საზოგადოებრივი ორგანიზმის იმუნური რეაქციაა უცხო სხეულების მიმართო. ცოტა უხეშად მოხვდა ყურს მისი ეს გამონათქვამი, თუმცა მეც იგივეს ვფიქრობდი და ვფიქრობ ეხლაც. ჩემთვის გასაგებია იმ ადამიანების რეაქცია, რომლებიც მათთვის პოტენციურად საშიშ იდეებს ეწინააღმდეგებიან და ანადგურებენ ისევე, როგორც ჩვენ ვანადგურებთ მავნე ბაქტერიებს ინფექციის დროს. მაგრამ მათი შეცდომა სწორედ იმაშია, რომ ამ განადგურების დროს ისიც იკარგება, რაც საზოგადოებას განვითარების და სრულყოფის შანსს მისცემს.<br />მე არ მესმის იმ ადამიანების, რომლებიც პროგრესის და ლიბერალიზმის სახელით ზუსტად ისევე ექცევიან მათ იდეოლოგიურ მოწინააღმდეგეებს და განსხვავებულად მოაზროვნე ინდივიდებს. და ყოველივე ამასთან ერთად მიუხედავად იმისა, რომ ვერ გაუგეს თავის მოწინააღმდეგეს, უბრალოდ იგნორირებას უკეთებენ და ამრეზით შესცქერიან მათ, ვინც საკუთარი იდენტურობის გადარჩენის ერთადერთ ხერხად ტრადიციებს ხედავს.<br />შეიძლება პარანოიას გავს შეთქმულების თეორიებით გატაცება, მაგრამ რატომ არავინ ცდილობს კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენოს საკუთარი რწმენა შეთქმულებების არარსებობაში? რატომ არავინ აღიარებს იმას, რომ დღეს ნაციონალური სახელმწიფოების არსებობა არაეფექტურია და ეროვნებას მხოლოდ კულტურული მნიშვნელობა შეიძლება ქონდეს? რატომ არავინ აღიარებს იმას, რომ ბრძოლის მთავარი სამიზნე ჩაკეტილი საზოგადოებებია?<br />და ყოველივე ამის შემდეგ ნუთუ ადამიანს არ აქვს უფლება საკუთარი თავი საკუთარი ხელებით და მისთვის მოსახერხებელი მეთოდებით დაიცვას?<br />ჩემი აზრით უპრიანი იქნებოდა სულგრძელი და გახსნილი საზოგადოება შეშინებულ თვითგადარჩენაზე ორიენტირებულ ფუნდამენტალისტებს თავდაცვის ახალ ეფექტურ და სხვებისთვის ნაკლებად მავნე ხერხებს ასწავლიდეს. არ მოქმედებდეს შუასაუკუნეების დროინდელი ფსიქიატრიის მეთოდებით და იმის მაგივრად რომ ადამიანს მასში არსებული სხვებისაგან განსხვავებული უნარების სრულყოფაში შეუწყოს ხელი, რეპრესიული გზებით ყოველგვარი უცხო იდეების ამოშანთვას არ ცდილობდეს.<br />ნუთუ ასე ძნელია დაარწმუნო ადამიანი იმაში, რომ ის არ არის უძლური გლობალიზაციის ტალღის წინაშე და მას ძალუძს შეინარჩუნოს თვითმყოფადობა ისე, რომ არ გაანადგუროს ის რაც მას არ ესმის?<br />მაგრამ ის რასაც მე ვხედავ უბრალოდ ორი მტაცებლის შეტაკებას გავს ნადავლის გასაყოფად და არა ჰარმონიისკენ მსწრაფ მოსიყვარულე არსებების ღვთაებრივ თამაშს.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-4325321629843529427?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-80915509971851285092009-10-22T05:34:00.000-07:002009-10-22T05:51:23.230-07:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SuBUtix82gI/AAAAAAAAAFg/gzSSQb4XBQw/s1600-h/pe.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SuBUtix82gI/AAAAAAAAAFg/gzSSQb4XBQw/s400/pe.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395405494997015042" border="0" /></a>ამ ბოლო დროს ერთ ამერიკულ ტელესერიალს - ”ზებუნებრივს” ვუყურებდი, სადაც მთავარი გმირების ძირითადი საქმიანობა სხვადასხვა უწმინდურობის განადგურებას შეადგენდა. სასიამოვნო მოულოდნელობა ერთ-ერთ სერიაში მოხდა, როდესაც ჯოჯოხეთის ნაშიერებზე მთავარმა ”მონადირემ” გადაწყვიტა დაეცვა ვამპირები, რომლებმაც უარი თქვეს ადამიანებზე ძალადობაზე და მათი სისხლის სმაზე. თუმცა მათი ბუნება კვლავ ვამპირული დარჩა, თუ არ ჩავთვლით ამ მთავარ გამონაკლისს. საინტერესო სწორედ ეს იყო, რომ ძველ ფასეულობებს, სადაც ბოროტება მისი წარმოშობით განისაზღვრებოდა თანამედროვე, თუმცა უძველესი შეხედულება დაუპირისპირდა, რომლის მიხედვითაც დასჯად ბოროტებად მხოლოდ სხვაზე ძალადობა შეიძლება ჩაითვალოს და მხოლოდ მას შეიძლება დავუპირისპიროთ პროპორციული ძალადობა. ხოლო ის თუ რას უშვება არსება საკუთარ თავს, ადამიანი იქნება ეს ვამპირი თუ სხვა სულიერი, მხოლოდ მითითების, დარიგების ან კრიტიკის ობიექტი შეიძლება გახდეს და არამც და არამც დასჯის. რადგან ჭეშმარიტება თითოეულ ჩვენთაგანს თავისებურად ესმის და ამ ქვეყანაზე არ მოიძებნება არცერთი სულიერი, ვისაც მასზე რაიმე მონოპოლია აქვს. ეს ყველაფერი ბოლო დროს განვითარებულმა მოვლენებმა გამახსენა და კიდევ ერთხელ დამარწმუნა, რომ საზოგადოება რომელიც ებრძვის ყოველგვარ განსხვავებულს, რომელიც მტრად აცხადებს ყველას ვინც სხვანაირად აზროვნებს ან ცხოვრობს, ვერასოდეს გახდება თავისუფალი რა ხელისუფლებაც არ უნდა ყავდეს მას. რამდენადაც სამწუხარო არ უნდა იყოს ერთეულებს კი ძალუძთ შეცვალონ ისტორიის ვექტორი მაგრამ რეალობის შეცვლა მათ ძალას აღემატება.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-8091550997185128509?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-8065418095682617082009-10-06T23:39:00.000-07:002009-10-07T00:01:31.713-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/Ssw6VDk5yDI/AAAAAAAAAFY/znHGKdWfd1Y/s1600-h/silence+ernst.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 305px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/Ssw6VDk5yDI/AAAAAAAAAFY/znHGKdWfd1Y/s400/silence+ernst.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389746987467393074" border="0" /></a><br />დღეს გზაზე ბალარდის ”Сумеречная Зона”-ს ვკითხულობდი და თან Underwires-ს ვუსმენდი და თავი იმაზე გამოვიჭირე, რომ რაღაც შინაგანი სურვილი მაქვს აპოკალიფსისი დაიწყოს. მიუხედავად იმისა, რომ ნაკლები შანსი მაქვს გადავრჩე მოსალოდნელი კატაკლიზმების შემდეგ, მიუხედავად იმისა, რომ ნამდვილად არ მსურს თუნდაც ერთი სულიერი არსება დაიღუპოს... ალბათ ძალიან მომბეზრდა ეს წესრიგი, ადამიანთა მასების ყურება, რომელთა არსებობასაც მხოლოდ სტატისტიკისთვის ან და პლანეტის წვენების გაუმაძღარი ექსპლოატაციისთვის აქვს მნიშვნელობა... რამდენადაც უცნაური ან სამწუხარო არ უნდა იყოს ბალარდის პოსტაპოკალიპტური ეპოქა ნამდვილად უფრო მიმზიდველია ვიდრე დღევანდელი დღე...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-806541809568261708?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-57830210342455750952009-09-25T15:33:00.000-07:002009-09-25T16:17:49.718-07:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://21.media.tumblr.com/qXheQkQYUqo2hmguUDFBaQVVo1_500.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 309px;" src="http://21.media.tumblr.com/qXheQkQYUqo2hmguUDFBaQVVo1_500.jpg" alt="" border="0" /></a><br />დღეს Zbynek Vostrak-ის Scales of Light-ს მივაგენი ქსელში და ბავშვობისდროინდელი მუიკალური ექსპერიმენტები გამახსენდა. არა ეს მუსიკალურ შემოქმედებას კი არ ეხებოდა, არამედ საკუთარი აღქმის გაფართოების მცდელობებს მუსიკის მეშვეობით. მახსოვს პირველად Arnold Schonberg-ის Funf Orchesterstucke-ს რომ მოვუსმინე გონებამ უბრალოდ უარი განაცხადა ყოველივე ეს მუსიკად აღექვა. ალბათ ეს საკუთარი ბიოკომპიუტერის გადაპროგრამირების ერთ-ერთი პირველი გაცნობიერებული მცდელობა იყო.<br />მახსოვს როგორი მოთმინებით ვუსმენდი თითოეულ ფრაზას და ვცდილობდი ხედვის კუთხე ისე შემეცვალა, რომ ყოველივე ამაში შინაგანი ”ჰარმონია” დამენახა. ჩემმა ბავშვობისდროინდელმა ვარჯიშებმა ალბათ ის შედეგი გამოიღო, რომ დღეს თუნდაც ერთი ატონალური მოტივი ესტეთურად მიმზიდველს და საინტერესოს ხდის პიესას. კლასიკური ჰარმონია კი უფრო საათის მექანიზმივით სრულყოფილი მაგრამ მოსაწყენი მექანიზმის ასოციაციას იწვევს.<br />თუმცა ეს ყველაფერი უბრალოდ გვერდითი შედეგია, ასე რომ ვთქვათ სასიამოვნო ”ბენეფიტი”. მთავარი კი ის არის, რომ მსგავსი პრაქტიკა კიდევ ერთი მძლავრი საშუალებაა რელატივისტური მიდგომის კულტივირებისთვის და აღქმის სტერეოტიპებისგან განთავისუფლებისთვის. ასე რომ უსმინეთ ექსპერიმენტალურ მუსიკას და შეეცადეთ დატკბეთ იმით, რის აღქმაზეც თქვენი გონება პროტესტს გამოგიცხადებთ.<br />ხო მართლა Zbynek Vostrak-ს SoulSeek-ის ქსელში მივაგენი...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-5783021034245575095?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-63156352685953197602009-08-04T12:51:00.000-07:002009-08-06T12:22:38.978-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/Snis1EO0VZI/AAAAAAAAAFQ/vBVX4d-kKww/s1600-h/10_BurroughsGysin.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 296px; height: 224px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/Snis1EO0VZI/AAAAAAAAAFQ/vBVX4d-kKww/s400/10_BurroughsGysin.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366228983680882066" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">პირველი მათგანი, ის რომელიც სხეულს უშუალოდ სიკვდილის ჟამს ტოვებს, მოიხსენება როგორც <span style="font-weight: bold;">რენ </span>ანუ საიდუმლო სახელი...</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">უ. ს. ბეროუზი. ”დასავლეთის მიწები”</span><br /></div><br />ყველაზე რთული ალბათ ათვლის წერტილის პოვნაა, როდესაც იტყვის ”ყველაფერი დაიწყო მაშინ, როდესაც ... ” მიუხედავად იმისა, რომ შეგიძლია უბრალოდ დასვა ნიშნულები სივრცე-დროითი კონტინიუმის სხვადასხვა წერტილებში. ალბათ ასეთია ჩვენი ბუნება, ადამიანური ფორმა რომელიც განსაზღვრავს ჩვენ არსებობას ამ შუალედში და კიდევ ჩვენ სხვა მრავალ ვერსიაში, ჩავსვათ ყოველი ისტორია მაგიურ წრეში, მისტერიაში, როდესაც ყველაფერი როდესღაც იწყება და როდესღაც მთავრდება.<br /><br /><span style="font-style: italic;">მეორე სული თავისი მნიშვნელობით, რომელიც რიგით მეორე ტოვებს ფსკერისკენ მიმავალ ხომალდს, <span style="font-weight: bold;">სიქიმია</span>: ენერგია, ძალა, ნათელი...</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">უ. ს. ბეროუზი. ”დასავლეთის მიწები”</span><br /></div><br />თავიდან მინდოდა კიდევ ერთი ადგილის დესკრალიზაცია მომეხდინა, და ადგილი რომელიც ზოგიერთ ჩვენგანს ხანდახან კიდევ ახსენებს ”მოჩვენებით შანსს” ყველასათვის ხილული გამეხადა. მაგრამ ინფანტილურმა სენტიმენტალიზმმა მაინც თავისი ქნა და გადავწყვიტე კვლავ ჩვეულ ადგილზე დამეწყო ის, რისი გაკეთებაც ალბათ დიდი ხანია რაც მინდა.<br /><br /><span style="font-style: italic;">ნომერი სამი <span style="font-weight: bold;">ქჰუ </span>- მფარველი ანგელოზია...</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">უ. ს. ბეროუზი. ”დასავლეთის მიწები”</span><br /></div><br />ბავშვობიდან მომდევს სურვილი გამეხედა რეალობის ფარდის მიღმა, რეალობის რომელიც უალტერნატივოდ შემომთავაზეს და რომლიდან გასასვლელ ყველა გზას გულმოდგინედ მიხურავდნენ. ყოველთვის მსურდა მეპოვნა კურდღლის სორო, რომელიც საოცრებათა ქვეყანაში მიმიყვანდა. და ამ სწრაფვამ მრავალი ის გზა გამატარა ნაწილობრივ, თამამად რომ მპირდებოდა კოდს, ჩემს წინაშე სასუფევლის კარიბჭეს გასაღებად.<br /><br /><span style="font-style: italic;">მეოთხე სულია <span style="font-weight: bold;">ბა</span>, გული, ხშირად მზაკვარი და მოღალატე...</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">უ. ს. ბეროუზი. ”დასავლეთის მიწები”</span><br /></div><br />ამ გზაზე ბევრი შხამიანი ეკალი შემხვდა, მაგრამ ბევრ მარგალიტსაც მივაგენი. და ვფიქრობ საკუთარი მადლიერება იმ ძალის წინაშე, რომელიც ჩემს ბედს განაგებს სწორედ ამ მარგალიტების გაზიარებით გამოვხატო. ჩემი სურვილი სწორედ ესაა, რომ ვისაუბროთ იმ თემებზე, რომლებიც რატომრაც დღეს ამ ტერიტორიაზე არააქტუალურად და ხშირად ავადმყოფობის ნაყოფადაც მიიჩნევა. თუმცა ეს არანაირად არ ცვლის ჩემს დამოკიდებულებას ჩემი ხანმოკლე ცხოვების მანძილზე შეგროვებული განძის მიმართ.<br /><br /><span style="font-style: italic;">მეხუთეა <span style="font-weight: bold;">კა</span>, ორეული, სამშვინელი, ყველაზე მჭიდროდ დაკავშირებული პიროვნებასთან...</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">უ. ს. ბეროუზი. ”დასავლეთის მიწები”</span><br /></div><br />ძნელია საკუთარი თავის დესაკრალიზაცია. რთულია სხვა ადამიანებს აჩვენო ის რასაც ყველაზე მეტად ელოლიავები, ცდილობ ცივი ნიავი არ მიაკარო, რაც გონია იმდენად მნიშვნელოვანია შენთვის და სათუთი, რომ სხვისი გონების შეხებაც კი მას თავის მაგიურ ძალას დაუკარგავს და უბრალო სუვენირად გადაიქცევა. სწორედ ამიტომ ითვლებოდა საჯარო აღსარება თავდაპირველ ქრისტიანობაში ერთ-ერთ გმირობად მაცხოვრისკენ მიმავალ გზაზე. გზაზე, რომელზეც შენ ყველა შენს შესამოსელ ტოვებ, მატერიალურს თუ სულიერს.<br /><br /><span style="font-style: italic;">მეექვსე სულია </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">ქჰაიბით</span><span style="font-style: italic;">, აჩრდილი, მეხსიერება, შენი წარსულის ერთობა როგორც ამ, ასევე წინა ცხოვრებებში...</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">უ. ს. ბეროუზი. ”დასავლეთის მიწები”</span><br /></div><br />ყველაფერი კი მათი შეხვედრით დაიწყო. და საერთო სურვილით გაეტეხათ სასუფევლის კარიბჭე, ეპოვნათ გასასვლელი მარადისობაში, როგორც ერთ ერთი მათგანი ამბობდა ყოფილიყვნენ იმისთვის, რომ წასულიყვნენ. ბრაიან გაისინმა და უილიამ ბეროუზმა შეძლეს შეეცვალათ სამყარო, შეძლეს თაობებისთვის დაეტოვებინათ ნიშნულები, რომლის მიხედვით ჯადოსნურ სამყაროში მიმავალი ბილიკები უნდა გვეპოვა. და წავიდნენ როგოც თავისუფლებისათვის მებრძოლი გმირები და იმედი მაქვს მათი დატოვებული ნიშნულები ნირვანისკენ ბარდოში მიმავალ გზაზე სიკვდილის შემდგომაც დაგვეხმარება.<br /><br /><span style="font-style: italic;">და ბოლო, მეშვიდე სული არის <span style="font-weight: bold;">სეჰუ </span>ანუ ფერფლი...</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">უ. ს. ბეროუზი. ”დასავლეთის მიწები”</span><br /></div><br />ჩემი სურვილი იქნება ამ ბლოგის სახოთ ქსელში ისეთი კუნძულის შექმნა, სადაც შესაძლებელი იქნება ვეძიოთ, ვიპოვოთ და განვიხილოთ ის თემები, რომლებიც არც თუ ისე პოპულარია ჩვენს გარშემო, რომლებზეც საუბარს თავს არიდებენ დ კოლექტიური ქვეცნობიერის ჯურღმულებში დევნიან; იდეები რომლებიც დაკავშირებულია რეალობის კონსტრუირების და მისი დემონტაჟის მეთოდოლოგიასთან; თემები რომლებიც სამყაროს სიღრმისეულ ბუნების ცდისეულ შესწავლას და ღვთაებრივი წყვდიადის წვდომას ემსახურება.<br /><br /><span style="font-style: italic;">ბრაიონ გაისინს მასზედ, რომ გამაცნო ჰასან-იბნ-საბაჰი და მასწავლა საგნების შეშმარიტი ბუნების ხედვა...</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">უ. ს. ბეროუზი. ”დასავლეთის მიწები”</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-6315635268595319760?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-57081093593924414442009-06-15T00:33:00.000-07:002009-06-15T00:53:56.004-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SjX9syUsSHI/AAAAAAAAAFA/38igjJNZ8R0/s1600-h/femaleinsidegoldring.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 299px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SjX9syUsSHI/AAAAAAAAAFA/38igjJNZ8R0/s400/femaleinsidegoldring.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347459078436964466" border="0" /></a><br />გუშინდელი მსჯელობის ერთ-ერთი თემა იყო, თუ რატომ არ ამბობენ, რომ შესაძლებელია ”კაეფი” ფსიქოტროპული ნივთიერებების მოხმარების გარეშე და ისეთი არასასურველი მოვლენების თავიდან აცილება, როგორიცაა ამ ნივთიერებებზე დამოკიდებულების განვითარება. ალბათ მთავარი მიზეზი ჩვენი ცივილიზაციის ფუნდამენტურ პრინციპებშია. ყველაფრის მიუხედავად საზოგადოების დიდი ნაწილისთვის საშიში არა იმდენად ფიზიკური სხეულის ფუნქციონალურობის მოშლა, არამედ თვითონ ”კაეფია”. ჩვენ ხომ იმ ვირებს ვგავართ, რომლებსაც ცხვირწინ სტაფილოს შეკვრა ჩამოუკიდეს რათა ჩვენი ენერგია პროგრესის ლოკომოტივის წინსვლას მოხმარდეს. ”კაეფი” კი სხვა არაფერია, თუ არა ამ სტაფილოს ცოთა ხნით მაინც დაგემოვნება და შესაბამისად საით წავა ლოკომოტივი და წავა თუ არა სადმე უკვე აღარავინ იცის.<br />სამართლიანები რომ ვიყოთ ერთხელ მაინც უნდა გავცეთ პასუხი შეკითხვას: აქვს თუ არა ადამიანს ჰედონისტური ტკბობის უფლება, უფლება უარი თქვას ემსახუროს საერთო საქმეს და მხოლოდ ტკბობაში დალიოს სული? და რამდენად არის ჩვენი საზოგადოება ტოლერანტული ჰედონისტების მიმართ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-5708109359392441444?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-43180718125885062009-05-22T12:33:00.000-07:002009-06-15T00:31:47.634-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShcFgzNJR8I/AAAAAAAAAE4/Dhb8TiIvyts/s1600-h/Brick2-5.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 171px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShcFgzNJR8I/AAAAAAAAAE4/Dhb8TiIvyts/s400/Brick2-5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338741944330307522" border="0" /></a>ეს პოსტი ერთი უცნაური სერიიდან უნდა ყოფილიყო, ”შპროტის” კატეგორიაში. ძალიან რთულია წერო ის რაც შენ გინდა, ისე როგორც ეს შენთვისაა დამახასიათებელი და თან იხმარო ისეთიო ”უცენზურო” სიტყვები, როგორებიცაა: <span style="font-weight: bold;">მზე</span>, <span style="font-weight: bold;">კრეჭი</span>, <span style="font-weight: bold;">ბუდე</span>, <span style="font-weight: bold;">სპილო</span>, <span style="font-weight: bold;">დორბლი</span>, <span style="font-weight: bold;">კუპატი</span>, <span style="font-weight: bold;">კენგურუ</span>, <span style="font-weight: bold;">ბლოგი</span>, <span style="font-weight: bold;">ფონდი </span>და სხვ. განსაკუთრებით კი მაშინ, როდესაც ყველაზე საინტერესო იდეები მარშრუტკაში მგზავრობის დროს გებადება და როდესაც <span style="font-weight: bold;">ბლოგი</span>სთვის წერას იწყება მხოლოდ ნამცეცების გადმოტანასღა თუ ახერხებ...<br />ყველაფერი კი იმით დაიწყო, რომ კიდევ ერთხელ დავინახე თუ რა წარმატებით და მოხერხებით ახორციელებს სისტემა ახალი ჭანჭიკების რეკრუტირებას. ძველი, დაძალების <span style="font-weight: bold;">დოქტრინა </span>დიდი ხანია რაც შეიცვალა ცდუნების დოქტრინით და ყველაფერი მარტივად ხდება - ყველას ეძლევა საშუალება მისთვის მისაღები ფორმით ჩაერთოს საყოველთაო ფერხულში და სისტემისთვის გამოსადეგი <span style="font-weight: bold;">სამუშაო </span>შეასრულოს. მთავარია არ დაიკარგოს ძირითადი იდეა - თითოეული ჩვნთაგანი ერთი დიდი მექანიზმის ნაწილები ვართ და იმდენად <span style="font-weight: bold;">თავისუფალი</span>, რომ მექანიზმს საფრთხე არ შევუქმნათ. მაშინ როდესაც ძველი თაობები მისტირიან მათთვის ჩვეულ კომუნიკაციებს და თვლიან, რომ ინტერნეტი და თანამედროვე მედია ახალგაზრდობის დესოციალიზაციას უწყობს ხელს, სისტემის უხილავი ხელი ამ ფსევდოასოციალურ არსებებს თავაზობს კომუნიკაციის ახალ საშუალებებს, რათა მათ იპოვონ თავისი მსგავსი არსებები ახალ რეალობაში და თუ ფიზიკურად არ ძალუძთ ერთმანეთთან <span style="font-weight: bold;">შეხება</span>, ეს ილუზიურ სივრცეში მაინც განახორციელონ. სოციუმი ვირტუალობის ერთი დონიდან უბრალოდ ინაცვლებს მეორე უფრო ღრმა დონეზე და იმის <span style="font-weight: bold;">იმედი</span> რომ როდესმე ჩვენ შევძლებთ ამ ზმანებიდან გამოფხიზლებას სულ უფრო მცირდება.<br /><span style="font-weight: bold;">მე</span> დამაფიქრა იმ ფაქტმა, რომ ახალგაზრდები მზად არიან ასე ადვილად დათმონ თვითგამოხატვის ავტონომიურობა და პირადი დღიურებიც კი კომერციის საგნად აქციონ.<br />შეიძლება ეს იმის ბრალია, რომ მიუხედავად იმ სოციალური კატაკლიზმებისა რომლის არეალად არა მარტო <span style="font-weight: bold;">თბილისი </span>იქცა, ეს ახალგაზრდები, რომელთა ძირითადი ნაწილი ჯერ კიდევ <span style="font-weight: bold;">სტუდენტები</span> არიან, <span style="font-weight: bold;">ვარდისფერი </span>მინების მიღმა უყურებს რეალობას.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-4318071812588506?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-18111993511181582072009-05-21T23:34:00.000-07:002009-05-22T00:44:58.070-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShZRfL0kxBI/AAAAAAAAAD4/nJ8-VY5inOY/s1600-h/exile.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 394px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShZRfL0kxBI/AAAAAAAAAD4/nJ8-VY5inOY/s400/exile.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338544004485399570" border="0" /></a>”თქვა უფალმა ღმერთმა: აჰა, გახდა ადამი როგორც ერთი ჩვენთაგანი, შემცნობელი კეთილისა და ბოროტისა. არ გაიწოდოს ახლა ხელი და არ მოწყვიტოს სიცოცხლის ხის ნაყოფიც, არ შეჭამოს და მარადიულად არ იცოცხლოს.”<br /><br />”და თქვა უფალმა: აჰა, ერთი მოდგმაა და ერთი ბაგე აქვს ყველას, და ამის კეთება დაიწყეს, და ახლა თავს არ დაანებებენ ისინი არაფერს, რის კეთებასაც განიზრახავენ.”<br /><br />სამწუხაროა რომ რამოდენიმე საუკუნე კაცობრიობის უდიდესი ნაწილი მშიშარა, შურისმაძიებელ და სასტიკ არსება ს სცემს თაყვანს როგორც ღმერთს. ისინიც კი ვინც აღფრთოვანდნენ მაცხოვრის თავგანწირვით, სიკეთით და სიყვარულით ტრადიციონალისტი ფარისევლების შემწეობით ადიდებდა მას, ვინც ხოცავდა, დევნიდა, აწამებდა და ავიწროებდა არა მარტო ადამის მოდგმას, არამედ ყოველგვარ სულიერს დედამიწაზე. და რა გვიკვირს, როდესაც ადიდებ მას ვინც ეჭვიანია და არ პატიობს თავის გვერდზე სხვა სიმართლეს, რომელსაც ეშინია რომ ადამის ძემ უკვდავებას არ მიაღწიოს, რომელსაც ეშინია, რომ ადამის ძე არ გაძლიერდეს და ზეცის კარიბჭეს არ მიადგეს, მისი მიმდევრებიც მისი მიმბაძველობით წვავდნენ სხვანაირად მოაზროვნეებს, ქოლავდნენ მათ ვინც სხვაგვარად ცხოვრობდა. და დღესაც ფუნდამენტალიზმის სათავე სწორედ ის ტოტალიტარული აზროვნებაა, რომელიც გამორიცხავს სხვა სიმართლეს, სხვა ღმერთს და სხვა რეალობას. მანამ სანამ ქრისტიანობა და ისლამი არ განთავისუფლდებიან ძველი აღთქმის ტყვეობიდან, სანამ არ ვაღიარებთ რომ მაცხოვარი ჩამოვიდა ძველი რჯულის გასაუქმებლად და ბოროტი დემიურგის ძალაუფლების დასამხობად, მანამ იბატონებს შეუმწყნარებლობა, ძალადობა და სიძულვილი დედამიწაზე.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-1811199351118158207?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-31089627840377508412009-05-20T13:34:00.000-07:002009-05-20T14:13:37.873-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShRu7TW3CNI/AAAAAAAAADw/x2_39R3OvZs/s1600-h/dali.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 293px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShRu7TW3CNI/AAAAAAAAADw/x2_39R3OvZs/s400/dali.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338013423428372690" border="0" /></a>ენის როლზე ჩვენი აზროვნების პროცესის წარმართვაში, დასკვნების გამოტანში, კომუნიკაციაში და შესაბამისად კონვენციალური რეალობის ჩამოყალიბებაში დიდი ხანია საუბრობენ და ეს საუბრები გასცდა კიდეც ”ელიტარული” ”ინტელექტუალების” წრეს. მაგრამ ქმედითი მეთოდები დაირღვეს ენის ეს დიქტატი რატომღაც არ ჩანს. თუ არ ჩავთვლით პოსტმოდერნისტულ ”პოლიტკორექტულობას”. ჩემი აზრით ენის საკრალიზაცია, ტაბუირება და იდეალიზაცია განაპირობებს მის ერთპიროვნულ ბატონობას და ამის წინააღმდეგ რაც ძალგვიძს მოვიმოქმედოთ გავაცნობიეროთ ენის როგორც კომუნიკაციის ინსტრუმენტის პირობითობა. სინამდვილეში არ არსებობს არანაირი პირველადი კანონები, რომლებიც აწესრიგებენ ენის ქსოვილს. ეს კრისტალური წარმონაქმნები ინფორმაციის ოკეანეში მხოლოდ და მხოლოდ დროებითი მოვლენებია მარილის კუნძულების მსგავსად და ისინი შეიძლება მხოლოდ წუთიერი ინტერესების განსახორციელებლად გამოვიყენოთ. იმისათვის კი, რომ არ გადავიქცეთ ამ კუნძულების მსახურებად და ჩვენი სიცოცხლე არ მივუძღვნათ წარსულის წარმონაქმნების რეანიმაციას და სიცოცხლის ხელოვნურად გახანგრძლივებას საჭიროა ვისწავლოთ მოგზაურობა<br />ოკეანის უკიდეგანო სივრცეებში, იმ პირველადი თხევადი ენის ქაოსის ტალღებზე, რომელიც ბაბილონის გოდოლის დაცემამდე გააჩნდა კაცობრიობას, ენისა მყარი კრისტალური გრამატიკის გარეშე რომელიც მხოლოდ კომუნიკაციას ემსახურება და რომელშიც ყოველი შეთანხმება მხოლოდ ინფორმაციის გადაცემის პროცესში მოქმედებს.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-3108962784037750841?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-16846471911248757822009-05-20T02:22:00.000-07:002009-05-20T02:45:41.284-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShPOGgIZ7zI/AAAAAAAAADo/d-iPdE1S-7E/s1600-h/orgy2.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 244px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShPOGgIZ7zI/AAAAAAAAADo/d-iPdE1S-7E/s400/orgy2.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337836594463895346" border="0" /></a>კიდევ ერთი საინტერესო თემაა გარყვნილება როგორც განთავისუფლების გზა. საზოგადოებაში არსებული შეხედულება გარყვნილების შესახებ იმ ძველი პროგრამული უზრუნველყოფის ნაწილია, რომლის საშუალებითაც ხდება საზოგადოების წევრების მანიპულირება. მათთვის კი ვისაც სურს გაცდეს სოციალური განპირობებულობის საზღვრებს საჭიროა მსგავსი წარმოდგენების გადახედვა. რატომ ებრძვის განსაკუთრებული სისასტიკით ნებისმიერი ტოტალიტარული იდეოლოგია გარყვნილებას? რატომ ცდილობს ფუნდამენტალიზმი პირველ რიგში გარყვნილების აღმოფხვრას და რატომ უწოდებს თავისუფალ საზოგადოებებს გარყვნილების ბუდეს? იმიტომ ხომ არა, რომ გარყვნილება ათავისუფლებს გონებას. იმიტომ ხომ არა რომ გარყვნილი შინაგანად განიცდის ყოველგვარი შეთანხმების პირობითობას და ამიტომ არასოდეს მიიღებს ბრმად რომელიმე მცნებას? იქნებ სწორედ სულიერი გარყვნილება არის ერთერთი, თუ ერთადერთი არა, გზა სულიერი დამოუკიდებლობისაკენ? ხომ არ არის დრო დავარღვიოთ ტაბუ და ახალი რეალობის კონტექსტში განვიხილოთ გარყვნილების ფენომენი როგორც ფუნდამენტალიზმთან ბრძოლის ერთერთი ყველაზე ეფექტური გზა?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-1684647191124875782?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-51086331381698414802009-05-17T12:37:00.000-07:002009-05-18T00:53:17.473-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShBpDZdbk8I/AAAAAAAAADg/j92KhG-Jmi8/s1600-h/fabric-photo-print.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShBpDZdbk8I/AAAAAAAAADg/j92KhG-Jmi8/s400/fabric-photo-print.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336881065528890306" border="0" /></a>გუშინ ვმსჯელობდით თუ ვინ უფრო დიდ გავლენას ახდენს რეალობაზე, ისეთი შემოქმედი მაგალითად როგორიცაა ზომბი, თუ ორდინალური მაგრამ წარმატებული პოლიტიკოსი, რომელსაც ერთი შეხედვით გაცილებით მეტი ძალაუფლება და რეალობაზე ზემოქმედების მეტი საშუალება აქვს. ინტუიცია მკარნახობს, რომ ორდინალური პოლიტიკოსები ბევრს ვერაფერს ცვლიან. თუ განვიხილავთ რეალობას როგორც სემანტიკურ ველს, სადაც თითოეული ჩვენთაგანს გარკვული მღელვარება შეაქვს თავისი აზროვნებით, და სადაც თითოეული ჩვენთაგანი უხილავი ძაფებითაა ერთმანეთთან დაკავშირებული, მაშინ ის წარმოგვიდგება, როგორც ოკეანე, თუმცა გარკვეული მასშტაბით ერთგვაროვანი და პროგნოზირებადი. და ამ ოკეანეში ჩვეულებრივი ადამიანები მოსაწყენ და ერთფეროვან საქმიანობაში არიან ჩართული - ისინი ხელს უწყობენ ოკეანის მღელვარებას რათა მრავალფეროვნების და სიცოცხლის ილუზია შექმნან. ყველაზე წარჩინებულები ყველაზე კარგად ართმევენ თავს ამ სპექტაკლს და თვიტონაც სჯერათ, რომ მათ გარკვეული ძალაუფლება გააჩნიათ რეალობაზე. და მხოლოთ მათ ვისაც შეუძლია წარმოუდგენელი ფლუქტუაციების შეტანა ამ მღელვარებაში, ვინც სრულად ამოვარდნილია ბანალურობის ჩარჩოებიდან ძალუძს ისეთი ტალღის წარმოქმნა, რომლის გამოძახილიც ეპოქებს გადაწვდება. და ამისთვის არცაა აუცილებელი მათ შესახებ ბევრმა იცოდეს. ჩემი ხედვით ისინი ვინც ყოველთვის ჩრდილში იყვნენ მაგრამ როგორც ჭეშმარიტი შემოქმედები არ ექვემდებარებოდნენ გარემოს გავლენას იყნენ რეალობის ნამდვილი არქიტექტორები.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-5108633138169841480?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-54398177871543415612009-05-17T11:43:00.000-07:002009-05-17T12:35:58.865-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShBcmfHP24I/AAAAAAAAADY/RInh0kBvPuc/s1600-h/darkcity.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 182px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/ShBcmfHP24I/AAAAAAAAADY/RInh0kBvPuc/s400/darkcity.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336867374690720642" border="0" /></a>დღეს საინტერესო კავშირზე დავფიქრდი. ჩემი წარმოდგენა დროზე და სივრცეზე, რომელიც სერგეი იზრიგის დახმარებით და ჯონ დის მსოფლმხედველობის გავლენით ჩამომიყალიბდა ზუსტად აღწერს ჭრების მეთოდს რომელიც ბრაიონ გაისინმა მოიგონა და რომელზედაც დაყრდნობით უილიამ ბეროუზმა და გენეზის პი-ორრიჯმა თავისი გენიალური ნაწარმოებები შექმნეს. არაწრფივი დროის წარმოდგენა როგორც დროითი ციკლების თავისუფალი რეკომბინაცია ქაოსიტების ნოუ-ჰაუ იყო და მისი ნებისმიერი ფორმით გამოვლინება ჩვეულებრივ ეჭვს ბადებს მათ ურთიერთკავშირზე. საინტერესოა მოიძებნება თუ არა რაიმე კავშირი გაისინსა და ჯონ დის ტრადიციას შორის. მაგალითად იცნობდა თუ არა გაისინი სპერს ან კენეტ გრანტს. ჭრების მეთოდი, რომელსაც დღეს ჩვეულებრივ შემოქმედებით მეთოდად იცნობენ ქაოსიტებისათვის მაგიური რიტუალების შექმნის ხერხი და დროით და სივრცით მანიპულირების საშუალება იყო. თუმცა აღსანიშნავია ისიც, რომ გაისინს მეგობრები მაგად მოიხსენიებდნენ, პი-ორრიჯი კი ხშირად აცხადებს რომ რასაც ის აკეთებს გაცილებით მეტია ვიდრე ხელოვნება.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-5439817787154341561?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-71532115759991294052009-05-03T22:44:00.000-07:002009-05-03T23:02:24.047-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/Sf6EOgDqUII/AAAAAAAAADQ/WXe7irGT7_o/s1600-h/Pope-Benedict-at-his-election.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 262px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/Sf6EOgDqUII/AAAAAAAAADQ/WXe7irGT7_o/s400/Pope-Benedict-at-his-election.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5331844393511571586" border="0" /></a><br />ფილიპ დიკი თავის პოსტმოდერნისტულ ”გამოცხადებებში” წერდა, რომ იმპერია არასოდეს დამთავრებულა. იმპერია რომელიც დღემდე სპექტაკლში გვაცხოვრებს და რომელიც იმ დიდი დაცემიდან დაიწყო, რაც სამყაროს შექმნას უძღოდა წინ. ჩვენ აი უკვე 2000 წელი ანტიქრისტეს ბატონობის ქვეშ ვცხოვრობთ, რომელმაც ერთ-ერთი ყველაზე ანტისოციალური და ბუნტარული მსოფლმხედველობა გააუვნებელყოფა და ადამიანების დასამონებლად იყენებს. დღესაც კი მაცხოვარი კვლავ რომ დაბადებულიყო პირველები ისინი იქნებოდნენ ვინც მას ჯვარს აცვავდა. რუსეთის იმპერია მხოლოდ მახინჯი ანარეკლია იმ ფარული იმპერიის, რომელიც დღეს უკვე სხვა ქურქში გვევლინება. მაგრამ ღირს მიიღო ქრისტიანების მანტიაში გახვეული დარვინისტების გამოწვევა, მათი ვინც თვლის რომ გამარჯვებული ყოველთვის მართალია, მათი ვინც ამართლებს გენოციდს რადგან მათი მეუფება თავისუფლების მოყვარული ადამიანების სისხლზეა დაფუძნებული. მათ კი ვისაც სულს სეთის მხურვალე სიო უთბობს, ვისთვისაც დაუოკებელი ქალღმერთის შეხება ძვირფასია ერთი უპირატესობა აქვთ: ისინი მზად არიან ნებისმიერი ხერხით იბრძოლონ იმპერიის წინააღმდეგ. რადგან აქ ბრძოლა სიცოცხლისთვისა და თავისუფლებისთვის მიმდინარეობს. იმპერია კი თავის მთავარ პრინციპს, პრინციპს რომ კანონი ყველაფერზე მაღლა დგას ვერასოდეს უღალატებს, რადგან მისი მეუფება მხოლოდ ადამიანების მორჩილებას ეყრდნობა.<br />Eris 4ever!... Viva Discordia!...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-7153211575999129405?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-27982846807438574532009-04-30T23:09:00.000-07:002009-04-30T23:52:04.543-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfqW1Si--KI/AAAAAAAAADI/Ly5GaVn4ehE/s1600-h/twin_peaks.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfqW1Si--KI/AAAAAAAAADI/Ly5GaVn4ehE/s320/twin_peaks.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330738951202207906" border="0" /></a><br />ორიოდე დღის წინ კიდევ ორი ადამიანი დავავირუსე ”მდაბიო ხელოვნების” ინტერესით. გუშინ კი შეხვედრაზე მოვისმინე ირონიული ნოტები სერიალების მიმართ. საინტერესოა ის ადამიანები, რომლებიც ქედმაღლურად მოიხსენიებენ სერიალს როგორც გამოხატვის ფორმას, თუ აანალიზებენ ამ ფენომენის წარმოქმნას, მისი განვითარების დინამიკას და რა ახალ გამოწვევებს გვთავაზობს ამ ფორმის დამკვიდრება თანამედროვე ხელოვნებაში.<br />ბოლო რამდენიმე წელია ვაკვირდები ამ ფენომენს და გარკვეული ხედვა ჩამომიყალიბდა იმ მოვლენის, რაც ხალხში სერიალების სახელითაა ცნობილი. ერთი კითხვაა, თუ რატომ უყურებს სულ უფრო და უფრო მეტი ადამიანი სერიალებს, მეორე - თუ რატომ იქმნება სულ უფრო და უფრო მეტი უფრო კარგი ხარისხის სერიალები, და მესამე - თუ რატომაა ასეთი ირონიული დამოკიდებულება მიუხედავად ყველაფრისა ამ მოვლენის მიმართ? რატომ თვლიან სერიალს ის ადამიანები ”მდაბიო ხელოვნებად”, რომლებსაც საერთოდ არაფერი გაეგებათ კინოში და ზოგადად ხელოვნებაშიც? მიუხედავად იმისა, რომ ”ელიტარულმა” კინორეჟისორებმაც კი მიმართეს ამ ფორმას? რომ არაფერი ვთქვათ Twin Peaks-ზე, The Kingdom-ზე და Wild Palms-ზე, ნუთუ ეს ადამიანები გაცილებით მეტს ხედავენ იმ ფილმებში, რომლებსაც უყურებენ, ვიდრე მაგალითად ისეთ სუპერპოპულარულ სერიალში როგორიცაა Lost? რაღაც მეეჭვება...<br />რაც შეეხება კითხვებზე პასუხებს... ჩემი თვალთახედვიდან სერიალი ყველაზე ბუნებრივი ფორმაა შემოქმედისათვის. სინამდვილეში ყველა ადამიანი სერიალს ქმნის ცნობიერად თუ არაცნობიერად. უბრალოდ მას სხვადასხვა შეფუთვას აძლევს. ყველა ისტორია რომელსაც ერთი ავტორი გვიყვება ასე თუ ისე დაკავშირებულია ერთმანეთთან და რეალობაში მათი შინაგანი სამყაროდან რეპორტაჟს წარმოადგენს. ის კი, რომ ყოველი ისტორია ეს ცალკე სამყაროა, რომ ყოველ ისტორიას უნდა ქონდეს დასაწყისი, განვითარება, კულმინაცია და ფინალი, ტრადიციის და უძველესი მისტერიების გადმონაშთი უფროა, როდესაც ისტორია თავისებურად სასრული სამყაროს მცირე მოდელი იყო და გარკვეული წესრიგი შეჰქონდა რეალობაში. ამ დროს კი ხელოვანისთვის რომელიც გვთავაზობს მოგზაურობას მის მიერ შექმნილ ახალ საინტერესო უსასრულო სამყაროში, სამყაროში რომელიც არსებობს მანამ სანამ მის შესახებ ადამიანები ფიქრობენ, ოცნებობენ, ამატებენ ახალ დეტალებს თავის წარმოდგენებში, ყველაზე ბუნებრივი ფორმა სწორედაც რომ სერიალია. სერიალი, რომელიც მთავრდება მას შემდეგ რაც მის შესახებ ხსოვნა გაქრება ადამიანების გონებაში.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-2798284680743857453?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-44855240728928552122009-04-28T12:18:00.000-07:002009-04-28T12:46:26.760-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfdXjGhYZ2I/AAAAAAAAADA/kNAr9lvLvF4/s1600-h/magritte-notrepro.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 312px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfdXjGhYZ2I/AAAAAAAAADA/kNAr9lvLvF4/s400/magritte-notrepro.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329824944573933410" border="0" /></a>სოფო ტაბატაძის პრეზენტაციაზე დისკუსიამ დამაფიქრა. საინტერესოა რატომ აღელვებთ ადამიანებს ის, რომ შეიძლება საკუთარი იდენტურობა დაკარგონ? არ იყვნენ არც ერთი კულტურის და არც მეორე კულტურის წარმომადგენლები. არ ცხოვრობდნენ რომელიმე კონკრეტულ ქვეყანაში და არ იყვნენ მიბმული სივრცის რომელიმე წერტილზე. ალბათ იმიტომ, რომ საკუთარი თავის რაიმე ჯგროსთან მიკუთვნება თავდაჯერებას მატებთ და ეჭვი იმისა, რომ სინამდვილეში არ არსებობენ, მუდმივი კომუნიკაციის პროცესში ეკარგებათ. აღზრდაც უწყობთ ხელს, მათ ხომ ბავშვობიდან აპროგრამებენ კუთვნილებაზე: შენ ქართველი ხარ, შენ ბიჭი ხარ, შენ ოჯახის ქალი უნდა გაიზარდო, შენ უნდა გახსოვდეს ვისი ჯილაგის ხარ, შენ უნდა იპოვო საკუთარი ადგილი ცხოვრებაში და ა.შ. თორემ უსასრულო თამაშის ექსპერიენსში ჩაკარგულ არსებებს დამოუკიდებლად ხომ არასოდეს მოუვათ თავში ასეთი სულელური იდეები. მათთვის ხომ მნიშვნელოვანი მხოლოდ ეს წამია, წამი როდესაც საკუთარ ყოფიერებას შეიგრძნობენ და როდესაც მაცხოვრის მცნებით ცხოვრობენ: ” შეხედეთ ცის ფრინველთ: არც თესავენ, არც მკიან, არც ბეღლებს ავსებენ, და მამა თქვენი ზეციერი არჩენს მათ.”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-4485524072892855212?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-18456232032115060412009-04-26T23:57:00.000-07:002009-04-27T00:17:07.674-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfVbtA_dxOI/AAAAAAAAAC4/ds6Mx5nIxJE/s1600-h/vor.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 395px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfVbtA_dxOI/AAAAAAAAAC4/ds6Mx5nIxJE/s400/vor.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329266562981283042" border="0" /></a><br />საინტერესოა არის თუ არა კავშირი რუსულ ორგანიზებულ დანაშაულსა, ანარქისტულ მასონურ ლოჟებსა და ქრისტიანულ გნოსტიკურ სწავლებებს შორის, მაგალითად პავლიკანელების მოძრაობასთან. საინტერესო ფაქტია, რომ ევროპული ანარქიზმი და რადიკალური ავანგარდული ხელოვნება, მაგალითად ”დადა”, მჭიდროდ იყო დაკავშირებული გნოსტიკურ მოძღვრებებთან. იგივე შეიძლება ითქვას ამერიკულ ანარქიზმზე. რუსი ანარქისტებიც თავისი იდეოლოგიით გნოსტიკების მოძღვრებასთან არიან კავშირში და საეჭვოა, რომ დანაშაულებრივ სამყაროზე, თან ისეთ იდეოლოგიზირებულზე როგორიც მაგალითად ”კანონიერი ქურდების” ინსტიტუტი იყო ამას არ მოეხდინა გავლენა. მითუმეტეს როდესაც ”კანონიერი ქურდები” თავიდან სწორედაც რომ ბოლშევიკური ხელისუფლების წინააღმდეგ იბრძოდნენ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-1845623203211506041?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-61603329421582250042009-04-26T13:33:00.000-07:002009-04-26T13:50:54.392-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfTFaaZp_KI/AAAAAAAAACw/ojDqiR1W5Os/s1600-h/uncle-bill-for-blog.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfTFaaZp_KI/AAAAAAAAACw/ojDqiR1W5Os/s400/uncle-bill-for-blog.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329101316640341154" border="0" /></a><br /><p>ამ რამოდენიმე დრეში ოთხ ფილმს ვუყურე მეკობრეებზე 50-იან წლებში გადაღებულს. მოკლედ რომ ვთქვა საშინელება იყო. რა თქმა უნდა ამას არაფერი ქონდა საერთო Uncle Bill-თან. რატომღაც კვლავ გამიჩნდა სურვილი გადავიკითხო Cities of the Red Night<br />და Ghost of Chance. იმედია ყველაფერი მშვიდობით დამთავრდება ამჯერად...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-6160332942158225004?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-69548425510767866912009-04-24T19:06:00.000-07:002009-04-24T20:36:05.861-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfJ2icyfGpI/AAAAAAAAACo/8duhJ48jC7s/s1600-h/Against_All_Flags_1952.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 258px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SfJ2icyfGpI/AAAAAAAAACo/8duhJ48jC7s/s400/Against_All_Flags_1952.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328451643348294290" border="0" /></a><br />რატომ ცდილობენ დაგვარწმუნონ, რომ ყველა უბედურების სათავე ქალია? ალბათ მამრი დემიურგის გეგმაში შედიოდა ეს შიში ჩვენ ქვეცნობიერის სიღრმეში ჩაედო და ამით ადამიანი გამთლიანებისგან დაეზღვია. ამ დილაუთენია ვუყურე კიდევ ერთ არაერთაზროვან ფილმს იმაზე, თუ როგორ დაეცა ლიბერტაცია მოღალატეების, ლეგიტიმირებული დანაშაულის და დაუმორჩილებელი სექსუალური ლტოლვის ხელშეწყობით. მეეჭვება რომ მეკობრე ქალებს თავისუფლების სავანეში სექსუალურ მოთხოვნილებებთან პრობლემები ქონოდათ, ეს ალბათ უფრო სექსუალურ რევოლუციამდელი ამერიკის უმწიკვლო გონებაში დაბადებული მითია, მითი იმაზე, რომ მშვენიერი მეკობრე კაპიტანი Spitfire მშვენიერი გამყიდველი მამაკაცის დანახვაზე წითლდება და მზადაა დაიკიდოს თავისუფლება მასთან მონობაში გატარებული სიბერის გამო. რას არ ნახავს კაცი. მაგრამ ეს ფილმი მშვენიერი ილუსტრაციაა იმისა, თუ როგორ უწამლავდნენ გონებას Baby boom-ის თაობას ისტორიებით ცუდ მეკობრეებზე და მშვენიერ მოღალატე გმირებზე.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-6954842551076786691?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-15556167479385089172009-04-18T22:27:00.000-07:002009-04-19T06:00:03.755-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.amycrehore.com/images/dejavuwaltz770_72_l1hw.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 327px; height: 321px;" src="http://www.amycrehore.com/images/dejavuwaltz770_72_l1hw.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />იყავი სხვა... იყავი გან-სხვა-ვებული... იპოვე სხვა საქართველო... სხვა ცხოვრება... დაამატე სამყაროს კიდევ ერთი სხვა ფერი... სხვა ისტორია... ნუ იქნები კიდევ ერთი სპერმატოზოიდი წარმატებისკენ მსწრაფ არსებების მარათონში. მიჩვენე სხვა სამყარო... სხვა სიზმარი... სხვა მოგზაურობა უსასრულობაში... იყავი სხვა დემიურგი სხვა აღქმის სფეროში...<br />ნუ იქნები მოსაწყენი და უინტერესო, ნუ დაემსგავსები სხვას, გახადე შენი ცხოვრება მნიშვნელოვანი შენთვის, ისე რომ სიკვდილის შემდეგაც კი მან არ დაკარგოს შენთვის ეს მნიშვნელობა... ნუ იდარდებ იმაზე თუ რას ფიქრობენ შენზე სხვები, როგორ აღგიქვავენ, რას თვლიან... აჩვენე მათ ის რაზეც არც კი უოცნებიათ, რაც მათი წარმოდგენის საღვრებსაც კი სცილდება... იყავი დემიურგი... იყავი სხვა...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-1555616747938508917?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8197155343729172362.post-42596823797943576732009-04-18T14:52:00.000-07:002009-04-18T15:36:51.410-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SepV4OoYgGI/AAAAAAAAACg/S1mnXdfSERw/s1600-h/comet.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 286px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_9fJEmZzkNR8/SepV4OoYgGI/AAAAAAAAACg/S1mnXdfSERw/s400/comet.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326163933807542370" border="0" /></a><br />ბიორობოტი, ვერსია 22.11.1965, გამოშვების ადგილი: 41°44'30''N 44°47'40''E<br />მოვედი იმისთვის, რომ წავიდე... ბრაიონ გაისინი, მაგი, პოეტი, 1001 ღამიდან... ყველაფერი რასაც ვამბობ უკვე სადღც უკვე თქმულა. მე მხოლოდ ახალ მოზაიკას ვაგებ... ახალ ანაბეჭდს ვტოვებ სიცარიელეში... მოვედი იმისთვის რომ წავიდე... მხოლოდ კომეტის ხილვას ცაზე ძალუძს განგაცდევინოს უსასრულობა და წარმავლობა. და იმ წამს თუ ჩაიხედავ საკუთარი სულის სიღრმეში აღმოაჩენ რომ შენც კომეტა ხარ, კუდიანი ვარსკვლავი... ყოველი კაცი და ყოველი ქალი ვარსკვლავია... ვარსკვლავი რომელიც გაიელვებს დისპლეიზე და გაქრება, რათა როდესღაც კვლავ გამოჩნდეს ახალ განსხეულებაში... დღეს რაღაც უცნაურ ხასიათზე დავდექი. აღდგომის მისტერია ყველაზე ინდივიდუალურად ახდენს ზემოქმედებას. მე ყოველთვის მახსენდება, რომ მათ გამოსაღვიძებლად და დემიურგის დიქტატურის დასამხობად ჩამოსული მაცხოვარი ადამიანებმა საკუთარი წარმავალი ბედნიერების განცდის შესანარჩუნებლად გააკრეს ჯვარზე. დღეს კი თაყვანს სცემენ მიუხედავად იმისა, რომ ილუზიური სამყაროს კოლექტიური კონსტრუირებით არიან კვლავ დაკავებული. ის კი კვლავ და კვლავ გვევლინება, რათა გვიჩვენოს გზა თუ როგორ დავაღწიოთ თავი მატრიცას, ჩვენ კი კვლავ და კვლავ ვაგზავნით მას გოლგოთაზე... მოვედი იმისთვის, რომ წავიდე...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8197155343729172362-4259682379794357673?l=22111965.blogspot.com' alt='' /></div>Captain Missionhttp://www.blogger.com/profile/08337861068323974613noreply@blogger.com0